Հայաստանում Իրանի դեսպան Մեհդի Սոբհանին «ISCA» լրատվականի հետ հարցազրույցի ընթացքում, անդրադառնալով Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև Վաշինգտոնում կայացած բանակցություններին, նշել է, որ Իրանի համար կարևոր համարվող 5 սկզբունքները՝ ազգային ինքնիշխանության հարգում, տարածքային ամբողջականության պահպանում, իրավասություն, փոխադարձություն և սահմանների անփոփոխելիություն, հաշվի են առնվել։
Սոբհանիի խոսքով՝ Հայաստանի իշխանությունները վստահեցրել են՝ քայլ չեն անի, որը կհակասի Իրանի շահերին կամ կվնասի երկու երկրների հարաբերություններին։ Սոբհանին ընդգծել է, որ կողմերը միայն նախաստորագրել են 17 կետանոց խաղաղության համաձայնագիրը, ինչը դեռևս վերջնականապես չի ստորագրվել, իսկ այդ փաստաթղթում միջանցք ձևակերպում չկա, այլ խոսվում է միայն տրանսպորտային ուղիների բացման մասին։
Նա շեշտել է, որ Վաշինգտոնի միջնորդությամբ ձեռք բերված համաձայնությունը նախատեսում է Ադրբեջանին հնարավորություն տալ հասանելիություն ստանալ Նախիջևանին Հայաստանի տարածքով, իսկ փոխարենը, Հայաստանը հնարավորություն կստանա երկաթուղային կապ հաստատել Իրանի Ջոլֆայի հետ։
Սոբհանին նշել է, որ Հայաստանի և ԱՄՆ-ի միջև եղել է միայն բանավոր պայմանավորվածություն՝ համատեղ ընկերություն գրանցելու մասին, որը կգործի բացառապես Հայաստանի օրենսդրության ու վերահսկողության ներքո։ Նա օրինակ է բերել Երևանի օդանավակայանը, որի սեփականությունը պետությանը է, սակայն կառավարվում է մասնավոր ներդրողի կողմից։
Դեսպանը շեշտել է, որ խոսակցությունները «99 տարվա վարձակալության» մասին անհիմն են։ Նա վստահեցրել է, որ Հայաստանի իշխանությունները հայտարարել են՝ չեն խախտի Իրանի շահերը, և Իրանի հետ սահմանը համարում են ռազմավարական կարևորություն ունեցող սահման։
Սոբհանին ընդգծել է, որ Իրանի նախագահի այցը Հայաստան կարևոր էր, իսկ այցի ընթացքում ստորագրվել է 12 համագործակցության փաստաթուղթ՝ առևտրի, ներդրումների, դեղագործության, մշակութային փոխանակումների և տրանսպորտի ոլորտներում։ Իրանի դեսպանը նշել, որ Իրանի նախագահի Երևան կատարած այցից ընդամենը մի քանի օր անց Հայաստանի ազգային անվտանգության խորհրդի քարտուղարի Թեհրան կատարած այցը արտացոլում է հայկական կողմի ըմբռնումը Իրանի զգայունության վերաբերյալ։ Նա ընդգծել է, որ երկու երկրները շարժվում են դեպի երկարաժամկետ ռազմավարական համաձայնագիր, որտեղ հաշվի կառնվեն բոլոր անվտանգության ու տնտեսական նկատառումները։





