Սիրիայում լուծվում է քրդական խնդիրը, այսինքն, դե յուրե և դե ֆակտո վերջ է դրվում ավելի քան մեկ տասնամյակ այդ երկրի հյուսիսում և հյուսիս-արևելքում գործող քրդական ինքնավարությանը։
Սա երկրի ողջ տարածքում ինքնիշխանությունը վերականգնելուն միտված կարևոր իրողություն է, որին Ահմադ ալ-Շարաայի ժամանակավոր կառավարությունը կարողացավ հասնել Թուրքիայի և ԱՄՆ-ի գործուն աջակցությամբ։ Նախօրեին Դամասկոսում Մազլում Աբդիի և ալ-Շարաայի միջև ստորագրված փաստաթուղթը, պրակտիկ դաշտում կենսագործելիս, վստահաբար դեռ խնդիրների բախվելու է։
Բայց սրանով կանխվում են Սիրիան ֆեդերալիզացիայի տանելու հատկապես Իսրայելի, ներկա պայմաններում՝ նաև Իրանի նպատակային ջանքերը։
Այս ուղղությամբ ժամանակավոր կառավարության հաջորդ քայլերը միտված են լինելու Սիրիայի մյուս երկու կարևոր՝ դրուզական և ալավիական համայնքների անջատողական ջանքերը խափանելուն։ Վստահաբար, այս ուղղությամբ ևս Դամասկոսը չի կարողանա հաջողել առանց Վաշինգտոնի և Անկարայի գործուն աջակցության։
Քաղաքացիական պատերազմի արդյունքում էականորեն նվազած սիրիահայ համայնքի ապագայի համար էլ կարևոր է կայուն, կառավարելի և կանխատեսելի Սիրիան, որտեղ երաշխավորված կլինեն նաև հայերի իրավունքները։ Այդուհանդերձ, Սիրիայում ներկա իրողությունների պայմաններում հականշական է ևս մեկ կարևոր հանգամանք՝ Թուրքիայի և Ադրբեջանի դիրքերի ահռելի ամրապնդումը, որը սիրիահայ համայնքի համար կարող է խնդրահարույց լինել։ Միևնույն ժամանակ, որպես դրան հակակշիռ, առկա է ԱՄՆ-ի զգալի դերակատարումը և Հայաստան-Սիրիա շարունակվող երկխոսությունը։

Արմեն Պետրոսյան







