Լեռնային Ղարաբաղում ամբողջական վերահսկողության հաստատումից հետո Ադրբեջանը շարունակաբար իրականացնում է հայկական մշակութային և հոգևոր ժառանգության ոչնչացման քաղաքականություն, որի թիրախում առաջին հերթին եկեղեցիներն ու վանքերն են, ինչպես նաև հայկական գերեզմաններն ու Հայրենական պատերազմի հուշարձանները։ Արդեն փաստագրված են մի շարք դեպքեր, երբ հայկական սրբավայրերը կամ ամբողջությամբ քանդվել են, կամ ենթարկվել են աղավաղման, վանդալիզմի և յուրացման փորձերի։
Karabakh Records թելեգրամյան ալիքի փոխանցմամբ՝ մասնավորապես թիրախավորվել և տարբեր աստիճանի ավերման կամ վանդալիզմի են ենթարկվել Շուշիի Կանաչ Ժամ եկեղեցին, Սուրբ Ղազանչեցոց տաճարը, Մեխակավանի Զորավոր Սուրբ Աստվածածին եկեղեցին, Բերձորի Սուրբ Համբարձման եկեղեցին, Հադրութի շրջանի Վանք գյուղի Սպիտակ Խաչ եկեղեցին, Թալիշի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին, Տիգրանակերտի Վանքասար եկեղեցին, Տանձատափ գյուղի եկեղեցին, Կրկժանի Սուրբ Ամենափրկիչ եկեղեցին, Ստեփանակերտի Սուրբ Աստվածածին մայր տաճարը, Ստեփանակերտի Սուրբ Հակոբ եկեղեցին, ինչպես նաև Խաչեն գյուղի եկեղեցին։
Առանձին ուշադրության է արժանի նաև Արցախի հնագույն հոգևոր կենտրոնների ճակատագիրը։ Ամարաս վանքը, ինչպես նաև պատմական Խաչենի տարածքում գտնվող Գանձասարի վանքը, Դադիվանքը, Խաթրավանքը և Եղիշե Առաքյալի վանքը այսօր գտնվում են վտանգի ներքո՝ ենթարկվելով հայկական ինքնության ջնջման և «ալբանականացման» քաղաքականությանը։








