Ինչու՞ Ալիևը չմեկնեց Մոսկվա

Քանի որ ադրբեջանական մեդիադաշտում դեռևս քննարկվում է Իլհամ Ալիևի՝ Մոսկվա չմեկնելու և Հայրենական մեծ պատերազմի 80-ամյակի տոնակատարություններին չմասնակցելու թեման, մի քանի դիտարկում՝ Ադրբեջանի նախագահի որոշման վերաբերյալ։
Նախևառաջ, միանշանակ է, ադրբեջանական կողմը ձգտելու էր որպես բազմակողմ խաղաքարտ խաղարկել թե՛ Մոսկվա մեկնելու, թե՛ չմեկնելու հանգամանքը։

Այս համատեքստում, ուշագրավ է, որ Ալիևի՝ ռուսական կողմին մերժելու վերաբերյալ տեղեկատվությունը տարածվեց հայկական կողմից՝ մոսկովյան միջոցառումներին վարչապետի մակարդակով մասնակցության հաստատումից հետո։ Հետևաբար, ադրբեջանական կողմին անհրաժեշտ էր խաղաքարտն օգտագործել այլ ուղղություններով։

Ըստ այդմ.

1.Միանշանակ է, որ մոսկովյան միջոցառումների ընթացքում Ի. Ալիևը չէր կարողնալու խուսափել Ն.Փաշինյանի հետ շփումներից, գուցե նաև չծրագրված բանակցություններից և օրակարգային առանցքային հարցերի քննարկումից(խաղաղության համաձայնագրի ստորագրումից հրաժարում, սահմանային լարվածության շարունակականության ապահովում և այլն։) Բոլոր պաշտոնական միջոցառումներին պետությունների ղեկավարները նստեցվել են հատուկ սկզբունքով՝ պետությունների անվանումների այբբենական կարգով. Հետևաբար Ալիևն ու Փաշինյանն իրար կողքի էին նստելու։ Իսկ դատելով ադրբեջանական կողմի վարքագծից՝ Ադրբեջանում խիստ նյարդայինանում են ներկայում խաղաղության հաստատման գործընթացի առաջմղման խոսույթից։

2. Մոսկվա չմեկնելու հանգամանքը ադրբեջանական քարոզչամեքենան ակտիվորեն կիրառում է ներքին լսարանում՝ նախագահի իմիջի ամրապնդման, նրա սկզբունքայինությունն ու հետևողականությունն ընդգծելու համար, որքան էլ ռուսական կողմը ջանք ու եռանդ չէր կիրառում տարբեր այցերի, հեռախոսզանգերի միջոցով ձգտելով հասնել Ադրբեջանի նախագահի՝ Ռուսաստան ժամանելուն։ Բաքուն ակնկալում է ադրբեջանական ավիաընկերության վթարի հետ կապված Մոսկվայի առարկայական քայլերին, ինչպես նաև՝ ոչ բարեկամական գործողությունների դադարեցմանը(պատգամավորի մուտքի արգելք, մեդիա, կիբեր հարձակումներ և այլն)։

3. Այս հանգամանքն ակտիվորեն օգտագործվելու է նաև արտաքին լսարանի ուղղությամբ գուցե ոչ հրապարակային մակարդակում՝ մասնավորապես ԵՄ տարաբնույթ շրջանակներում նոր հաղթաթղթեր ձեռք բերելու և դրանք նաև Հայաստանի դեմ կիրառելու հարցում։ Հատկապես հաշվի առնելով այն զգայուն արձագանքը, որ պաշտոնական Բրյուսելը միաժամանակ մի քանի մակարդակներում նախազգուշացրել էր անդամ երկրներին և գործընկերներին՝ խուսափել մոսկովյան միջոցառումներին մասնակցելուց։

Արմեն Պետրոսյան